دی 18, 1395
خورش
آشنایی با ” رضا کرزبر”
اعجوبه بوکس بروجرد و لرستان
اختصاصی سایت شخصی فرهاد
داودوندی- بروجرد:
رضاکرزبر متولد1368
شروع بوکس: فروردین1385
مربی سازنده: آرش روشنایی
عناوین قهرمانی
از سال1387عضوتیم بوکس لرستان در وزن های
مختلف.
1388مدال نقره قهرمانی کشور انتخابی تیم
ملی
1389مدال برنز لیگ بوکس کشور
1390مدال طلا قهرمانی کشور
1391مدال طلا قهرمانی کشور
1392مدال نقره قهرمانی کشور
1392مقام سوم انتخابی تیم ملی
1393مدال طلا قهرمانی کشور
1394مقام اول انتخابی تیم ملی
از سال1388عضو تیم ملی در مسابقات بین المللی
داخلی و خارجی.
عضو تیم ملی در مسابقات جام ریاست جمهوری
اندونزی2010
عضو تیم ملی مسابقات دوستانه با داغستان(روسیه).تهران.2011
عضو تیم ملی مسابقه دوستانه با تیم ملی
اکراین 2011
عضو تیم ملی در مسابقات و اردوی مشترک قزاقستان2014
عضو تیم ملی در مسابقات بین المللی شکست
حصر آبادان کسب مدال برنز2014
عضو تیم ملی مسابقات جام تریبل کشور اسلواکی
کسب مقام سوم2015
عضو تیم ملی در مسابقات قهرمانی آسیا(تایلند)
گزینشی مسابقات جهانی2015
زندگی نامه
ورزش بوکس برای من از پوشیدن دستکش های
پسر عمه در زمانی که بوکس می کرد شروع شد تا آنجایی که خود رادر سالن بوکس دیدم.و نمیدانستم
سرنوشتم اینجا رقم خواهد خورد.
از همان ابتدا می دانستم برای رسیدن به
قهرمانی راه درازی پیش رویم است.1سال گذشت که به عضویت تیم شهر و استان درآمدم و بعد
اعزام به مسابقات کشوری اولین میدان بزرگی که با شکستی سنگین روبرو شدم.ناامید شدم
ولی زمزمه ای در گوشم پیچیده بود که این پایان راه نیست..هرشکست سرآغاز پیروزیست.
بار دیگر تمرینات آغاز شد پستی و بلندی
ها،سختی ها پشت سر هم…تحمل می کردم به طوری که بعد از آن نایب قهرمان کشور شدم..تازه
حس خودباوری در من ایجاد شد و روزبروز بیشتر می شد.
پس از چند مدال قهرمانی کشور رینگ ایران
دیگر برایم کوچک به چشم می آمد.ولی می دانستم برای ورود به میادین بین المللی تنها
برد ملاک نیست!!!
ولی می جنگیدم تلاش میکردم تا به خواسته
ام برسم. شروع از آنجایی که با مدال طلای کشور از تیم ملی کنار گذاشته شدم و دلیلش
را نمیدانستم اما این اتفاقات من را متوقف نمیکرد چون بوکس از من انسانی جسور و سرسخت
ساخته بود……..
باز هم تمرین باز هم ریاضت بازهم آسیب..1روز
دستم می شکست.دماغم می شکستت..1روز ابرویم می شکافت..چقدر در این راه شاد و پشیمان
شدم تنها چیزی که باعث شد از این راه بر نگردم فقط امید به قهرمانی و افتخار آفرینی
برای مملکتم بود….
قهرمانی که با رویای قهرمان کشور شدن شروع
شد و با رویای قهرمان آسیا شدن ادامه داشت.شروع آسیایی شدنی که با پرواز هواپیما بر
فراز آسمان و چشمهای خیره من که خود را مسافر آن می دیدم و ایمان داشتم رویا روزی به
حقیقت خواهد پیوست ….و خدا رو شکر روز تحقق رویا فراررسید…گرچه یه دونه مدال شد
ولی خوشحالم که نماینده ایران بودم.
رمز موفقیت من تلاش زحمت و ریاضت و پشتکار
بود.
سختی بوکس به من آموخت در شرایط دشوار پشتوانه ای
بنام خداوند وجود دارد خداوندی که در همه جا و همه حال دست من را می گرفت.و من نیز
خود را به او سپرده بودم…
سرانجام ماحصل10سال ورزش قهرمانی چندین
مدال شد.مدالهایی که بعد از زندگی ورزشیم زندگی شخصیم در گرو آن بود..چون بهترین سالهای
جوانی ام را وقف ورزش کرده بودم…خوشحالم از این بابت که برای جامعه ام مفید بودم
و امیدوارم توانسته باشم الگویی برای جوانان شهرم باشم.
در پایان می گویم که سرانجام تمام قهرمانی
ها ختم می شود به کمک مسئولین و بزرگان شهر که امیدوارم در این راستا تدابیری جدی اندیشیده
شود…
تشکر میکنم از تمامی کسانی که کنارم بودند
و صمیمانه کمکم کردند
