اسفند 13, 1395
خورش
یادی از آموزگار مهربانم زنده یاد بهروزیان
و دیگر آموزگاران بسیار عزیزم به مانند آقایان:
محسنی، حجتی،حسینی و شهریاری
“خیابون سیدمصطفی”، اسم “بهروزیان” و این عکس قدیمی …
حتما سالهای 53 به بعد رو یادت میاد. مدرسه راهنمایی مواهب و آقای بهروزیان
که در راهنمایی هم معلم ادبیاتمون بود هم هنر و هم تاریخ و جغرافی.
ساعت اول هنر، خودشون رو تابلو یه نقاشی یا کاریکاتور میکشیدن و بعدش ما
باید می کشیدیم.
از معدود معلمین هنر که یاد میدادن که چطور باید نقاشی کرد و
اولین معلمی که در درس جغرافی ازمون خواست راجع به کشورها کنفرانس بدیم.
زحمت میکشید، کار میکرد و کار میخواست.
یادشون بخیر.
@@@@@@
بله، خاطرم هست . اولین کنفرانس جغرافیا را من در کلاس ایشان انجام
دادم . خداوند رحمتش کند انسان بسیار شریفی بود.
آقای بهروزیان از آن گروه آموزگارانی بود که معلمی را رسالت می دانست نه به مانند خیلی ها که در حال حاضر معلمی را محلی برای کسب درآمد های زورکی از خانواده ها قرار داده اند.
مرحوم بهروزیان و آموزگارانی به مانند ایشان، با تمام وجود دانسته های خود را به دانش آموزان منتقل می کردند.
حتی در ساعات زنگ تفریح هم وقت شان را صرف پاسخگویی به دانش آموزان می کردند.
مرحوم بهروزیان و آموزگارانی به مانند ایشان، در تمامی زندگی شان الگوی خوبی برای شاگردان خود بودند.
اگر بادت باشد حتی در لباس پوشیدن هیچگاه دیده نمی شد لباس های شان چروک و یا نامرتب باشد، اینگونه آموزگاران متناسب با شخصیت والای خودشان همیشه رابطه دوستانه ای با دانش آموزان داشتند و اگر یادت باشد آنقدر با شخصیت و دلسوز بودند که با محبت حتی سرکش ترین دانش آموزان را نیز تابع نظم کلاس می کردند.
یاد همگی آموزگاران مان بخیر، خوشحالم که در این سایت یادی از آموزگار دلسوزمان زنده یاد جناب آقای بهروزیان شد. یادش گرامی باد.
قدر استاد نکو دانستن
حیف! استاد به من یاد نداد
گفت استاد مبر درس از یاد
یاد باد آنچه
به من گفت استاد
یاد
باد آنکه مرا یاد آموخت
آدمی نان خورد از دولت یاد
هیچ یادم نرود این معنی
که مرا مادر
من نادان زاد
پدرم نیز چو استادم دید
گشت از تربیت من آزاد
بس مرا منت استاد بود
که به تعلیم
من اِستاد استاد
هر چه میدانست آموخت مرا
غیر یک اصل که ناگفته نهاد
قدر استاد نکو دانستن
حیف! استاد به من یاد نداد
گر بمردست، روانش پر نور
ور بود زنده، خدا یارش باد
ایرج میرزا
