آبان 27, 1393
خورش
هانیه توسلی : از مرگ جوون ها بيزارم
«من آقاى پاشايى رو نمى شناختم.يعنى نه كارهاش رو شنيده بودم نه خودش رو از نزديك ديده بودم.سبك و مدل موسيقى اش هم كه الان مى شنوم دوست ندارم.ولى دلم مى سوزه.جيگرم كبابه.از مرگ جوون ها بيزارم.»
متن کامل یادداشت هانیه توسلی را در ادامه بخوانید…
«من آقاى پاشايى رو نمى شناختم.يعنى نه كارهاش رو شنيده بودم نه خودش رو از نزديك ديده بودم.سبك و مدل موسيقى اش هم كه الان مى شنوم دوست ندارم.ولى دلم مى سوزه.جيگرم كبابه.از مرگ جوون ها بيزارم.كم هم نيست الان متاسفانه.خودم هم داشتم تجربه اش رو.از دست رفتن جوون وحشتناكه.ولى واكنش مردم به نظرم عجيبه.زياديه.عادت ندارم تسليت بگم.دردى رو دوا نمى كنه.كسايى كه ميان اينجا و به من مى گن چرا تسليت نمى گى هم نمى فهمم.اگه خانواده اش رو مى شناختم از نزديك حتمن به اونها تسليت مى گفتم.مثل مجيد بهرامى كه خيلى دوست و همكار مشترك داريم و خيلى شخصى تسليت گفتم به خودشون.ملت عجيبى هستيم.اينجا براى من تعيين تكليف نكنيد لطفن.به اندازه ى كافى حال و روزم بد هست.لطفن هم با تنوين نمى نويسم.دليلش هم صد بار گفتم.ممنون از بقيه ى دوستان كه مهربون و با محبت هستند و هميشه به من لطف دارند.»
