انتخاب پژمان نوری به عنوان بازیکن برتر میدان درحالی که مهدی رحمتی با مهار پنالتی قاسم حدادی فر عامل اصلی پیروزی استقلال دربازی با ذوب آهن لقب گرفته بود حتی تعجب نوری را هم برانگیخت…

به گزارش قدس آنلاین، دق و دلی آن خداحافظی نابهنگام از تیم ملی هنوز تمام نشده و هرکسی از راه میرسد لگدی بر پیکر شماره یک وارد میکند. از آن انتخاب فرمایشی سال قبل پیدا بود که فدراسیون نشینها تسویه حسابی تمام عیار با شماره یک را آغاز کردهاند. برای همین جایزه بازیکن فصل را دودستی تقدیم محرم نویدکیا کردند و آن همه کلین شیت و واکنشهای حیرت انگیز دروازهبانی را که به واقع بهترین بازیکن فصل قبل بود نادیده انگاشتند. این تصمیم موافقان بسیاری داشت.
آنها که معتقد بودند رحمتی به خاطر خبطی که مرتکب شد و دست رد کوبید به تیم ملی که در حساسترین دوران نیاز به یک دروازهبان چالاک و آماده داشت اما این تسویه حساب قراراست تا کجا ادامه یابد؟ بس نیست؟ امروز همان موافقان از خود میپرسند که چرا دروازهبان استقلال لااقل مزد بازیهای خوبش در رده باشگاهی را نمیگیرد و چرا فدراسیون فوتبال که دستاندرکار انتخاب بازیکنان برتر بازیها است ماشین شخم زنی رحمتی را متوقف نمیکنند؟ مهدی رحمتی تا کجا باید تاوان آن اشتباهش را پس دهد؟ درهمین فصل رحمتی بارها میتوانست به عنوان بازیکن برتر میدان برگزیده شود. نمونهاش همین بازی با ذوب آهن اصفهان. رحمتی در نیمه اول یک موقعیت تقریبا صد در صد گل را از میلاد غریبی میگیرد.
نیمه دوم شوت بیاتی نیا را کنترل میکند و با جاگیریهای مناسب مانع از فرو ریختن دروازهاش میشود و از همه شاخصتر مهار آن پنالتی بود که حکم صعود استقلال به نیمه نهایی جام حذفی را داشت.
ضربهای که قاسم حدادی فر به سمت راست دروازه استقلال نواخت و رحمتی مهارش کرد اما درپایان بازی برگزارکنندگان مسابقه بی توجه به نمایش خیره کننده شماره یک استقلال رای به انتخاب پژمان نوری دادند؛ بازیکنی که البته نمایش مطلوبی داشت اما نه به اندازه مهدی رحمتی. نه آنقدر تاثیر گذار که بتوان از او به عنوان ستاره میدان یاد کرد یا عاملی سبب صعود استقلال به نیمه نهایی جام حذفی. این انتخاب به قدری بحث برانگیز بود که حتی نوری پس از دریافت جایزه اش از مهدی رحمتی به عنوان عامل اصلی صعود استقلال به نیمه نهایی جام حذفی یاد کرد. مهدی رحمتی هفتهها است به فرم بدنی مطلوب نزدیک شده و دروازهاش را بارها و بارها بسته نگه داشته است.
تفاوتهای او با نیم فصل نخست که هفتههای ناامیدکنندهای را پشت سر میگذاشت قابل کتمان نیست. رحمتی به اوج بازگشته اما اهرم فشار اجازه نمیدهد او به عنوان بازیکن برتر برگزیده شود درحالی که تمام رسانههای مکتوب رحمتی را به عنوان مرد برتر میدان انتخاب کردهاند بی آنکه دیگر بخواهند خداحافظی اش از تیم ملی را ملاک قراردهند.
فوتبال را باید از دریچه فوتبال دید. مهدی رحمتی یک سال پیش همین موقعها دچار اشتباهی بزرگ شد اما ندیدنش، انتخاب نکردنش و کتمانش به عنوان اینکه این هفتهها همواره یکی از بهترینهای استقلال بوده و میتوانسته بارها به عنوان مرد برتر برگزیده شود یک بی انصافی بزرگ است. رویهای که فدراسیون فوتبال پیش کشیده کاملا عاری از میانه روی است و بیش از آنکه عاملی باشد در جهت ضربه زدن به رحمتی، جوایزی که به دیگر بازیکنان تعلق میگیرد را زیر سوال میبرد.