استقلال فور یو

و در سال 1352 با قبولی در کنکور سراسری به دانشگاه‌ تربیت بدنی و علوم ورزش راه یافت.

ورود استاد یوسفی به دانشگاه ورزش همزمان بود با آماده سازی تیمهای ملی جهت برگزاری مسابقات آسیایی 1353 تهران

و چون بدمینتون از رشته هایی بود که پیشینه زیاد از نظر موجودیت تیم نداشت، کمیته المپیک تصمیم گرفت از یک مربی هندی به نام دیپو گووش جهت سازمامدهی تیم ملی دعوت کند. گووش جهت انتخاب بازیکنان ابتدا سری به دانشکده تربیت بدنی زد و افراد علاقه مند و مستعد این رشته ورزشی را انتخاب نمود که استاد یوسفی یکی از آنها بود.

هر چند که استاد جزو تیم حاضر در مسابقات آسیایی قرار نگرفت ولی تجربه و دانشی که از آن اردوها و تمرینات کسب کرد چراغی شد جهت روشن کردن ورزش بدمینتون در بروجرد.

استاد یوسفی در سال 1358به بروجرد برگشت و به عنوان دبیر در دبیرستان های بروجرد مشغول به کار شد.

ولی اولین مقام را به همراه بازیکنان خود در سال 1361 در مسابقات منطقه ای که در اصفهان برگزار شد به دست آورد و آن هم مقام اول.

از سال 59 تا 63 که استاد یوسفی بعد از آن به مدت 5 سال به اجبار از صحنه ورزش کنار رفت شاگردانی پرورش داد که نه تنها در سالهای نبود خود توانستند مقام‌های فراوانی را در کشور به دست بیاورند بلکه تاکنون همچنان پرچم  بدمینتون بروجرد و لرستان را به عنوان یکی از مطرحترین و زبانزدترین تیمهای ایران بالا نگه دارند.

استاد یوسفی با کوله باری از دانش و تجربه بعد از ترک بروجرد همچنان به امر مربیگری و آموزش نونهالان و جوانان در شهرهای استان مازندران همچون بابل، بابلسر و امیر کلا همت گماشته و همواره در چند سال گذشته پای ثابت و دارنده  مقامهای اول تا سوم مسابقات پیشکسوتان ایران بوده است.

استاد یوسفی با دارا بودن مدارک مربیگری و داوری درجه یک و ملی از سال 1372 از فدراسیون بدمینتون، در حاضر ساکن شهر بابلسر و عضو کمیته داوران فدراسیون بدمینتون جمهوری اسلامی ایران می باشد.